ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ /ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΖΟΥΝΕΡΑΚΗ /ΑΝΕΜΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΣΑΣ
ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ;

Όταν η νεαρή Μυρτώ εγκατέλειψε τη γενέτειρά της, το Ναύπλιο, για να ανοίξει τα φτερά της στην Αθήνα, δεν φαντάστηκε ποτέ ότι η ζωή θα άλλαζε τα σχέδιά της και θα θόλωνε τα όνειρά της.
Μια ανίατη νόσος θα έβαζε φρένο στα "θέλω" της και θα την ανάγκαζε να περπατήσει στα δικά της μονοπάτια.

Οι επιλογές της λίγες αλλά η Μυρτώ γεννημένη αγωνίστρια, όρθωσε το ανάστημά της ενάντια σε ότι της συνέβαινε απροειδοποίητα. Πιστεύοντας στην ίδια τη ζωή, προχώρησε μη μπορώντας να σταματήσει τον φρενήρη ρυθμό της.
Αγάπησε, πόνεσε, έκλαψε, πέρασε πολλές ψυχολογικές διακυμάνσεις, αλλά κράτησε μέσα της τη δίψα για τον ήλιο, τη θάλασσα, τον έρωτα.

Πρόκειται για ένα βιβλίο με έντονη συγκινησιακή φόρτιση και ευαισθησίες. Η Maria Vouzouneraki χτυπά κατευθείαν στη ρίζα της ασθένειας καταγράφοντας πολλές ιατρικές πληροφορίες ώστε να καταλάβουμε τον αγώνα της ηρωΐδας της αλλά και όσων ανθρώπων πάσχουν από αυτή.
Το μήνυμά της ξεκάθαρο:
" Μην εγκαταλείπετε!"
" Μην καταθέτετε τα όπλα σας!"
"Σηκώστε το κορμί και με το κεφάλι ψηλά πολεμήστε για την ίδια τη ζωή. Τη ζωή που έχει και καλή πλευρά. Χαμογελάστε μέσα από την καρδιά σας σε ό,τι αγαπάτε".

Με γλώσσα απλή κι ευαίσθητη μου έφερε πολλές φορές δάκρυα στα μάτια. Έζησα κι εγώ μαζί με τη Μυρτώ τη χαρά της και τον πόνο της, περιπλανήθηκα μαζί της σε ψυχρά νοσοκομεία και ξάπλωσα στο ίδιο κρεβάτι μέσα σε άχρωμα δωμάτια.

Θύμωσα!
Θύμωσα με τη ζωή που έχει το δικαίωμα να αφαιρεί τον ήλιο από τα μάτια μας και το χαμόγελό μας από τα χείλη μας. Να αφαιρεί την καθημερινότητά μας, να αφαιρεί τη δύναμή μας.

Για όλους εμάς που οι στόχοι μας και τα όνειρά μας κρύφτηκαν πίσω από τα σύννεφα, η συγγραφέας απλώνει το χέρι στη διεκδίκηση της αγάπης και της ευτυχίας, απλώνει το χέρι και αρπάζει το δικαίωμά μας να ονειρευόμαστε ακόμη κι αν η ίδια η ζωή μάς βάζει τρικλοποδιές κι εμπόδια.

Ναι, τίποτα δεν είναι δεδομένο!
Εκτός από το δικαίωμα στο όνειρο.
Εκτός από το δικαίωμα να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να μας το μουτζουρώσει!
Μπράβο!΄

ΚΑΧΑΡΑΜΠΟΥ - Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΣΑΣ
ΚΑΧΑΡΑΜΠΟΥ - Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΟΥ ΣΑΟΥΙΝ

Κίμων και Στέφη!
Έρωτας;
Παράνοια;
Κατάρα;
Τρέλα;
Ο Δράκος που ερωτεύεται παράφορα ένα ανήσυχο πνεύμα.
Από το σκοτάδι και το θάνατο ανθίζουν το φως και η ζωή.

Δύο παράλληλες ιστορίες, δύο παραμύθια και ένας έρωτας που διαδραματίζονται σε δύο διαφορετικούς χωροχρόνους.
Μια νύχτα, τη μαγική νύχτα του Σάουιν, το πέπλο μεταξύ του πνευματικού και του θνητού κόσμου γίνεται διαπερατό αφήνοντας τις ψυχές να μεταβούν στον δικό μας κόσμο.
Εκείνη τη νύχτα η Στέφη άνοιξε την πύλη των νεκρών με οδηγό τον Δράκο.

Στο σκοτεινό αυτό παραμύθι με δόσεις θλίψης και μελαγχολίας, με γκόθικ σκηνικό και με μια μόνιμη ομίχλη, οι Κέλτες με τις παραδόσεις τους παρασέρνουν την ηρωίδα μας σε μια άλλη πραγματικότητα. Σκοτεινή! Μια παρανοϊκή πραγματικότητα που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν πρόκειται για μια καλοστημένη παράσταση μέσα σε δύο "άρρωστα" ή ερωτευμένα μυαλά.
Δύο ψυχές αναζητούν η μία την άλλη μέχρι θανάτου.

Ώσπου, η Φραντζεσκα τοποθετεί στα χέρια μου τη συνέχεια. Θέλει να μου λύσει όλες τις απορίες μου. Θέλει να μου μιλήσει για τη Στέφη, να μου πει αν ζει. Κι αν ζει, πού βρίσκεται και τι κάνει;
Ο Κίμων που πάλεψε με τα εσώτερα στοιχειά του, που πολέμησε και θυσιάστηκε για την αγάπη της; Μήπως την κατέστρεψε τελικά;

Καχαραμπού σημαίνει κεχριμπάρι.
Σε μια άλλη γλώσσα, στη γλώσσα του ξένου.
Η συγγραφέας στο δεύτερο μέρος της Νύχτας μας αποκαλύπτει όλα όσα έκρυψε τότε.
Και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, όφειλε να το κάνει. Έπρεπε να επιστρέψει για να μας πει την ωμή αλήθεια, να μας δώσει εξηγήσεις.
Τι έγινε εκείνη τη νύχτα;
Ποιος ήταν ο ξένος;
Ο Δράκος;
Η Στέφη γιατί εξαφανίστηκε;
Ζει;

Η Καχαραμπού, λοιπόν, ήρθε να ενώσει τα κομμάτια της Νύχτας με το παρελθόν και ίσως για να κατευθύνει το μέλλον.
Ένα ξεχασμένο ημερολόγιο αποκαλύπτει τα πάντα.

Δύο γυναίκες σε δύο διαφορετικούς χρόνους μας ταξιδεύουν. Το ταξίδι τους είναι άγριο και σκληρό μα δεν μπορούσα να τις εγκαταλείψω.
Γνώρισα πολλά μέρη μαζί τους. Μου φανέρωσαν τη ζωή τους μέσα από το καλό, το κακό, τον έρωτα και την αυτοθυσία.
Περοπλανήθηκα σε άγνωστους τόπους, πότε με ομίχλη και πότε με έναν ήλιο λαμπερό για συνοδοιπόρο μου.
Τρόμαξα με πολιτισμούς όπου η γυναίκα μέχρι και σήμερα δεν επιτρέπεται να ζει ελεύθερα αλλά ούτε και να σκέφτεται ελεύθερα.
Δύο γυναίκες που μιλούν από μακριά, η κάθε μία από τον δικό της χρόνο.
Δύο γυναίκες που κοιτάζονται κατάματα.

Γονεϊκες σχέσεις που στηρίζονται στο χρήμα αλλά και σχέσεις που δημιουργούνται βάσει αυτού.
Κατάλευκες φωτεινές αγάπες που μου έδειξαν τον δρόμο της ψυχής μου.
Ο Κίμων και η Στέφη πρέπει να ελευθερωθούν από ότι τους κατατρέχει. Αλλά, δυστυχώς, αυτό είναι πολύ δύσκολο.

Μην προσπαθήσετε να αποκρυπτογραφήσετε τα λόγια μου.
Η φαντασία της συγγραφέως οργιάζει.
Η φαντασία της τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, σκοντάφτει, πέφτει και σηκώνεται με ματωμένα γόνατα.
Αγαπά, μισεί, τραγουδά, χορεύει, παλεύει, σκοτώνει...

Συγχαρητήρια!

ΚΛΗΡΩΣΗ " ΚΑΧΑΡΑΜΠΟΥ " - ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΜΑΝΓΓΕΛ

H "Elsa's books" κληρώνει ένα αντίτυπο του βιβλίου "ΚΑΧΑΡΑΜΠΟΥ'' της Φραντζέσκα Μάνγγελ.

Ευχαριστούμε πολύ τις εκδόσεις BELL για την προσφορά τους.

Ο διαγωνισμός λήγει Κυριακή 08/12/2019.

 

Για να λάβετε μέρος στην κλήρωση ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:

1. Like στη σελίδα μας Elsa's Books.

2. Δημόσια κοινοποίηση του διαγωνισμού.

3. Προσθέστε με tag δύο νέους φίλους σας στην ομάδα (στο σχόλιό σας).κ

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΗ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΒΗΜΑΤΑ.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Ο διαγωνισμός ισχύει μόνο για όσους βρίσκονται εντός Ελλάδος.

ΕΞΗΜΕΡΩΣΗ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΜΤΣΙΟΣ

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΣΑΣ
ΕΞΗΜΕΡΩΣΗ - ΕΥΓΕΝΕΙΣ ΑΓΡΙΟΙ

Το δεύτερο βιβλίο του George Damtsios από τη σειρά "Ευγενείς άγριοι".

Αυτή τη φορά μας συστήνει ιδιαίτερα τον Λούκα, ο οποίος καλείται από τον γνώριμό μας Τζορτζ, να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη και να προστατέψει μια νεαρή πόρνη κρύβοντάς την από τα αφεντικά της, ασφαλώς ενός μεγάλου αντίτιμου.
Εκτός, λοιπόν, από τα αφεντικά της νεαρής, συναντάμε κι έναν άλλον τύπο που παρακολουθεί πολύ στενά τον Λούκα.
Στο κατόπι του κι εγώ, με τη μορφή του παρατηρητή, αναρωτήθηκα:
- Ποιος να είναι άραγε;
- Τι να θέλει από τον Λούκα;
- Πρόκειται για έναν εντεταλμένο δολοφόνο ή είναι εμμονικός μαζί του για κάποιον λόγο;

Η αλήθεια είναι πως με "έτρωγε" και αγανακτισμένη που δεν μπορούσα να τον ξεσκεπάσω, κατέληξα μέσα από την ανυπομονησία μου στο ότι πρόκειται για έναν συνήθη καθ' έξιν δολοφόνο. Έναν δολοφόνο που προμελετά μεθοδικά τις κινήσεις του και σαν λαγωνικό ελέγχει, μυρίζει και ψάχνει τα πάντα!
Με αυτή τη σκέψη, ηρέμησα. Για λίγο, όμως...

Αφήνοντας αυτόν τον τύπο, μου συστήνονται, και μάλιστα δίχως ντροπή, οι άλλοι, οι Ρώσοι, τα αφεντικά της νεαρής κοπέλας.
Λάστιχα που στριγκλίζουν, καθρέφτες που σπάνε, αυτοκίνητα που διαλύονται και όπλα που βρίσκουν τον στόχο τους με απίστευτη άνεση!
"Ανθρωποι" του υπόκοσμου, που αφαιρούν μια ζωή με την ίδια ευκολία που πλένεσαι το πρωί όταν ξυπνάς!

Ο Λούκα διαφέρει! Ταξιδεύουμε μέσα στο μυαλό και την καρδιά του, καθότι τα δικά του κεφάλαια είναι γραμμένα με πρωτοπρόσωπη γραφή.
Ευαίσθητος, παρορμητικός και ευρηματικός, καλοσυνάτος αλλά και πολύ δυνατός.
Ο Λούκα παλεύει με τους δικούς του δαίμονες, οι οποίοι είναι επικριτικοί, διεκδικητικοί, δυσλειτουργικοί και απροκάλυπτα πιεστικοί.
"Πραγματικά Λούκα, αναρωτιέμαι γιατί ανέλαβες αυτή την υπόθεση! ".

Εξυπακούεται ότι δεν λείπει από αυτό το βιβλίο η αστυνομία. Μια αστυνομία με ενεργό ρόλο, καχύποπτη και πολύ βοηθητική σε κάποιες στιγμές.

Συνεχής και συνεπής ροή αφήγησης, η οποία μας προσφέρει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες ώστε να κατανοήσουμε πλήρως τα συμβάντα που περιγράφει αλλά και καταγράφει ο συγγραφέας. Ακρίβεια στην περιγραφή των γεγονότων και οι άπειρες ανατροπές μεταπηδούν από σελίδα σε σελίδα.
Πρόκειται για μια κατ' εξοχήν αστυνομική περιπέτεια με κοινωνικές προεκτάσεις, πολυμορφική, που στα ενδόμυχά της ίσως και να κρύβονται αμέτρητοι σκελετοί.
Η δράση στην πρωτοκαθεδρία με πιστούς ακόλουθους την ένταση και την αγωνία.

Η γνώριμη, για μένα, γραφή του συγγραφέα , για ακόμη μια φορά, επιβράβευσε την επιλογή μου.
Η φαντασία του, για ακόμη μια φορά επίσης, ξεπέρασε τα όρια της δικής μου εφόσον δεν κατάφερα να αποκαθηλώσω από τα έδρανά τους τούς ήρωές του άμεσα.

Κινηματογραφικές εικόνες; Ναι!
Περιπολικά σε δράση; Ναι!
Αμείλικτες προδοσίες; Ναι!
Ξέφρενο κυνηγητό; Ναι!
Ερωτικά σκιρτήματα; Ναι!
Εκπληκτικό βιβλίο; Ασφαλώς, και ένα μεγάλο ΝΑΙ!
Συγχαρητήρια, Γιώργο!

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΣΑΣ
ΕΞΗΜΕΡΩΣΗ - ΕΥΓΕΝΕΙΣ ΑΓΡΙΟΙ

Το δεύτερο βιβλίο του George Damtsios από τη σειρά "Ευγενείς άγριοι".

Αυτή τη φορά μας συστήνει ιδιαίτερα τον Λούκα, ο οποίος καλείται από τον γνώριμό μας Τζορτζ, να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη και να προστατέψει μια νεαρή πόρνη κρύβοντάς την από τα αφεντικά της, ασφαλώς ενός μεγάλου αντίτιμου.
Εκτός, λοιπόν, από τα αφεντικά της νεαρής, συναντάμε κι έναν άλλον τύπο που παρακολουθεί πολύ στενά τον Λούκα.
Στο κατόπι του κι εγώ, με τη μορφή του παρατηρητή, αναρωτήθηκα:
- Ποιος να είναι άραγε;
- Τι να θέλει από τον Λούκα;
- Πρόκειται για έναν εντεταλμένο δολοφόνο ή είναι εμμονικός μαζί του για κάποιον λόγο;

Η αλήθεια είναι πως με "έτρωγε" και αγανακτισμένη που δεν μπορούσα να τον ξεσκεπάσω, κατέληξα μέσα από την ανυπομονησία μου στο ότι πρόκειται για έναν συνήθη καθ' έξιν δολοφόνο. Έναν δολοφόνο που προμελετά μεθοδικά τις κινήσεις του και σαν λαγωνικό ελέγχει, μυρίζει και ψάχνει τα πάντα!
Με αυτή τη σκέψη, ηρέμησα. Για λίγο, όμως...

Αφήνοντας αυτόν τον τύπο, μου συστήνονται, και μάλιστα δίχως ντροπή, οι άλλοι, οι Ρώσοι, τα αφεντικά της νεαρής κοπέλας.
Λάστιχα που στριγκλίζουν, καθρέφτες που σπάνε, αυτοκίνητα που διαλύονται και όπλα που βρίσκουν τον στόχο τους με απίστευτη άνεση!
"Ανθρωποι" του υπόκοσμου, που αφαιρούν μια ζωή με την ίδια ευκολία που πλένεσαι το πρωί όταν ξυπνάς!

Ο Λούκα διαφέρει! Ταξιδεύουμε μέσα στο μυαλό και την καρδιά του, καθότι τα δικά του κεφάλαια είναι γραμμένα με πρωτοπρόσωπη γραφή.
Ευαίσθητος, παρορμητικός και ευρηματικός, καλοσυνάτος αλλά και πολύ δυνατός.
Ο Λούκα παλεύει με τους δικούς του δαίμονες, οι οποίοι είναι επικριτικοί, διεκδικητικοί, δυσλειτουργικοί και απροκάλυπτα πιεστικοί.
"Πραγματικά Λούκα, αναρωτιέμαι γιατί ανέλαβες αυτή την υπόθεση! ".

Εξυπακούεται ότι δεν λείπει από αυτό το βιβλίο η αστυνομία. Μια αστυνομία με ενεργό ρόλο, καχύποπτη και πολύ βοηθητική σε κάποιες στιγμές.

Συνεχής και συνεπής ροή αφήγησης, η οποία μας προσφέρει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες ώστε να κατανοήσουμε πλήρως τα συμβάντα που περιγράφει αλλά και καταγράφει ο συγγραφέας. Ακρίβεια στην περιγραφή των γεγονότων και οι άπειρες ανατροπές μεταπηδούν από σελίδα σε σελίδα.
Πρόκειται για μια κατ' εξοχήν αστυνομική περιπέτεια με κοινωνικές προεκτάσεις, πολυμορφική, που στα ενδόμυχά της ίσως και να κρύβονται αμέτρητοι σκελετοί.
Η δράση στην πρωτοκαθεδρία με πιστούς ακόλουθους την ένταση και την αγωνία.

Η γνώριμη, για μένα, γραφή του συγγραφέα , για ακόμη μια φορά, επιβράβευσε την επιλογή μου.
Η φαντασία του, για ακόμη μια φορά επίσης, ξεπέρασε τα όρια της δικής μου εφόσον δεν κατάφερα να αποκαθηλώσω από τα έδρανά τους τούς ήρωές του άμεσα.

Κινηματογραφικές εικόνες; Ναι!
Περιπολικά σε δράση; Ναι!
Αμείλικτες προδοσίες; Ναι!
Ξέφρενο κυνηγητό; Ναι!
Ερωτικά σκιρτήματα; Ναι!
Εκπληκτικό βιβλίο; Ασφαλώς, και ένα μεγάλο ΝΑΙ!
Συγχαρητήρια, Γιώργο!

ΤΟ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΜΕΝΤΑΓΙΟΝ - ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΣΟΧΩΡΙΤΗΣ

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΣΑΣ
ΤΟ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΜΕΝΤΑΓΙΟΝ

Πριν μιλήσω για το βιβλίο, θέλω να σας πω δυο λόγια για τον Michalis Mesochoritis.
Τον Μιχάλη τον γνώρισα πέρσι τον Μάη, στην προηγούμενή του παρουσίαση όπου είχα κληθεί από τις Εκδόσεις Πνοή για να μιλήσω για το πρώτο του βιβλίο "Τα τρία ημερολόγια".
Νιώθω, λοιπόν, την ανάγκη να σας εξομολογηθώ το εξής:
Τον έβλεπα πρώτη φορά και ουσιαστικά είχα προσπαθήσει να τον μάθω μέσα από τη γραφή του.
Σε εκείνη την πρώτη επαφή μας, ένας νεαρός άντρας μού χαμογελούσε και μου μιλούσε με ευγένεια και καλοσύνη. Διέκρινα μάτια γεμάτα ευγνωμοσύνη για την παρουσία μου στο πλάι του και μια καρδιά ξεχειλισμένη από ευχαριστίες.
Λοιπόν, δεν είχα πέσει έξω!
Αυτη η ευγένεια και η καλοσύνη ήταν χαρακτηριστικά που ανακάλυψα στη γραφή του πριν καν τον γνωρίσω.

Φτάνοντας στο σήμερα και κρατώντας στα χέρια μου το δεύτερο βιβλίο σου, Μιχάλη, διαπιστώνω ότι αυτή η ευγενική γραφή παρέμεινε. Κι αυτό είναι πολύ ευχάριστο γιατί διαπίστωσα για ακόμη μια φορά ότι είσαι ένας άνθρωπος που σέβεται τους αναγνώστες του σε πρώτη φάση, και σε δεύτερη ότι είσαι ο ίδιος όπως εκείνη την πρώτη φορά.
Δεν μπορώ να μην τονίσω την εξέλιξη της γραφής σου και την ωριμότητά σου όσον αφορά τη θεματολογία σου.

Η Άννα, λοιπόν, η φετινή ηρωίδα, μας παρασύρει σε ένα δικαστικό δράμα γεμάτο μυστήριο κι αποκαλύψεις.
Ούσα δικηγόρος, το μεγαλύτερο δικηγορικό γραφείο της πολιτείας του Τενεσί, της εμπιστεύεται την πιο σημαντική υπόθεσή του πιστεύοντας ακράδαντα ότι αυτή θα είναι η νικήτρια.
Η Άννα μας καθηλώνει στην αίθουσα του δικαστηρίου και μας προκαλεί να τζογάρουμε.
Θελει, διακαώς, να πετύχει τη δικαίωση του Τζο και να τον γλιτώσει από τη θανατική ποινή που κρέμεται πάνω από το κεφάλι του.
Θελει να πείσει τους δικαστές και, κατ' επέκτασιν και εμάς τους αναγνώστες, ότι ο πελάτης της δεν είναι ο δολοφόνος της Κάθριν.
Ένα σπασμένο μενταγιόν θα παίξει τον ρόλο του και τολμώ να πω ότι θα μας φανερώσει την αλήθεια.

Ενα βράδυ χρειάστηκα! Μόνο ένα βράδυ για να φτάσω στο εκπληκτικό και μη αναμενόμενο φινάλε.
Και για να είμαι ειλικρινής, θέλω να σας τα αποκαλύψω όλα από τον ενθουσιασµό μου.

Εξαιρετικό βιβλίο από όλες τις απόψεις!
Σε αυτό το σημείο, δηλώνω περήφανη για σένα, Μιχάλη!
Συγχαρητήρια

ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΟΛΑ - ΝΑΓΙΑ ΑΛΕΒΑ

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΣΑΣ
ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΟΛΑ

Η Μοίρα γιορτάζει τα γενέθλιά της, γίνεται δεκαοχτώ χρονών, σε καλοκαιρινές διακοπές μαζί με τους φίλους της.
Πέρασε στο πανεπιστήμιο και ευελπιστεί ότι ως ανερχόμενη αρχιτέκτονας, εκτός από σχέδια, θα καταφέρει να σχεδιάζει τις σκέψεις της αλλά και να τις κάνει πράξεις
Έχει καλούς φίλους και μαζί με αυτούς έχει και τις καραμελίτσες της γιαγιάς της, οι οποίες τής διώχνουν μακριά κάθε ένταση και πίκρα.

Μέσα σε όλα αυτά τα πρόσωπα και τις καταστάσεις εμφανίζεται και μια άλλη μοίρα, αυτή που είναι γνώριμη σε όλους μας.
Το ριζικό μας, ίσως;
Το πεπρωμένο μας;
Επεμβαίνει στη ζωή της δραστικά και δραματικά. Το ένα χαστούκι πίσω από το άλλο! Αγωνίζεται με όλες τις δυνάμεις της να βγει από το μαύρο σκοτάδι ζώντας μέσα από τα όνειρά της.
Χαμογελά μέσα σε αυτά, αναπνέει από αυτά!
Ψάχνει τη λύτρωση απεγνωσμένα!

Πρόκειται, λοιπόν, για ένα βιβλίο που εξαρχής μάς γυρίζει στη νεανική μας ηλικία, δείχνοντάς μας τον τρόπο που σκεφτόμασταν και ενεργούσαμε κι εμείς.
Μας θυμίζει πως κι εμείς στα δεκαοχτώ μας χρόνια αναρωτιόμασταν αν βοηθά το ψέμα κι αν η πραγματικότητα θα έρθει να μας προϋπαντήσει.
Σε αυτή την ηλικία όλα είναι μαγικά. Δεν υπάρχει πώς και γιατί, πού και πότε, αλήθεια ή ψέματα.
Είναι αυτή η ηλικία που μάς περνά απέναντι με διαφορετικό κόστος για τον καθένα μας.
Η Νάγια Αλέβα ούσα μικρή, έχει πιο γερή μνήμη από εμάς.

Μέσα στο βιβλίο της μιλά για ένα κοινωνικό φαινόμενο που τρομάζει τους πάντες.
Τον βιασμό!
Τα θύματά του πολλά!
Κάποια έχουν μερικώς συνέλθει και κάποια άλλα δεν μπόρεσαν ποτέ να διαχειριστούν την κακοποίησή τους.
Σε όλες τις περιπτώσεις, δεν παύει να είναι ένα τραυματικό γεγονός που γράφεται μέσα στην καρδιά με ανεξίτηλα γράμματα.

Προχωρώντας μέσα στις σελίδες, συναντώ την απώλεια κι όταν λέω απώλεια εννοώ τον θάνατο.
Ένα λούτρινο λιονταράκι κι ένα γυάλινο μπουκάλι γεμάτο με άμμο, του εναντιώνονται, τον πολεμούν!
Ψάχνουν με τα μάτια της καρδιάς στον απέραντο ουρανό της Μοίρας να βρουν τα χρώματα εκείνα που θα τη σηκώσουν ψηλά.
Πασπαλίζουν την ψυχή της με ροζ, μωβ, άσπρο...
Η λύτρωση;
Έρχεται;

Η Νάγια Αλέβα μας χαρίζει όλη τη μνήμη της ηρωίδας της παράλληλα με τα όνειρά της. Άλλοτε με γέλια, φιλιά και αγκαλιές και άλλοτε με θλίψη, σκοτάδι και θάνατο.
Ζωντανεύει τα χρώματα εκείνα που γεμάτα φως πλαισιώνουν τις θύμησές της.
Περιγράφει με έναν υπέροχο και συγκινητικό τρόπο τις σκέψεις της Μοίρας, ώστε πολλές φορές σταματάς το διάβασμα γιατί ανακαλύπτεις μια ωριμότητα σπάνια στην εποχή μας.
Επεξεργάζεσαι κι εσύ τον εαυτό της και τους προβληματισμούς της, ώσπου αναγνωρίζεις, μέσα σου πια, τα συμπεράσματά της.

Το φινάλε απρόσμενο και καθηλωτικό!
Η συγγραφέας, λοιπόν, μπορεί να είναι μικρή σε ηλικία, αλλά είναι πλούσια σε ενσυναίσθηση και εσωτερικό κόσμο!

ΟΣΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΘΑ 'ΝΑΙ ΞΕΝΑ - ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΣΑΣ
ΟΣΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΘΑ 'ΝΑΙ ΞΕΝΑ

Η Κάτια, μια νέα γυναίκα, εγκαταλείπεται από τον Ανδρέα στη Σεούλ. Μόνη της πια, δίχως χρήματα και με μοναδικό στήριγμα τη φίλη της Ζαντί, αποφασίζει να μείνει στην Κορέα μέχρι να τα μαζέψει ώστε να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Η Ζαντί, προκειμένου να τη βοηθήσει;, κανονίζει έναν λευκό γάμο με τον Χιου έναντι βέβαια μιας μεγάλης αμοιβής.

Ο Χιου, νόμιμος σύζυγος της Κάτιας πλέον, είναι υποχρεωμένος να αφήσει ελεύθερη τη γυναίκα του όταν λήξει το συμβόλαιο.
Διάσημος ηθοποιός της Κορέας, όμορφος και με τις γυναίκες να τον ακολουθούν κατά πόδας, γοητεύεται από την καλοσυνάτη Κάτια. Καταλήγει να τη διεκδικεί αποφασιστικά.

Ο Τζάε, πρώτος ξάδερφος του Χιου και διάσημος ζωγράφος διεθνώς, μπαίνει στο παιχνίδι. Ως γνήσιο αρσενικό, είμαι απολύτως σίγουρη ότι θα τον ερωτευτείτε όπως τον ερωτεύτηκα κι εγώ!
Ένας άντρας που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του για τη γυναίκα που αγαπά, κι αυτή δεν είναι άλλη από την Κάτια, που την προστατεύει και κάποιες φορές, μάλιστα, δίχως αυτή να το γνωρίζει. Ένας άντρας που σηκώνει -κυριολεκτικά και μεταφορικά- τη γυναίκα της ζωής του στα χέρια του.

Η Κάτια ορφανή, με μια ζωή μοναχική, ευαίσθητη και πονεμένη, αγωνίστρια μα πάντα "ξένη". Σε όλες τις διαδρομές της ζωής της ήταν ξένη. Πατάει πάνω στα βήματα που χάραξε η καρδιά της και με γνώμονα την αγάπη και την αξιοπρέπεια συνεχίζει με το κεφάλι ψηλά, όπως πάντα άλλωστε.
Δεν χρειάστηκε να διαλέξει. Ο ένας και μοναδικός τής έκλεψε τον έρωτα από την αρχή.
Ο Χιου ή ο Τζάε;

Μμμμμ...
Ένα τόσο καλοσυνάτη πλάσμα, δεν μπορείς πάρα μόνο να το λατρέψεις!
Κι αυτό που την κάνει τόσο μοναδική είναι το ότι δεν το γνωρίζει.
"Τόσα λουλούδια γύρω μου... κι όμως η άνοιξη φεύγει τόσο γρήγορα Ζαντί".

Έρωτας, ζήλια, εκβιασμοί, εξομολογήσεις, πόνος, χαρά και δάκρυα, γοητεία και απόρριψη.
Μυστικές αποκαλύψεις μιας παλιάς ζωής που έρχονται στην επιφάνεια δείχνοντάς μας τι σημαίνει άνθρωπος. Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς από ένα βιβλίο αισθηματικό με κοινωνικές προεκτάσεις;
Απο ένα βιβλίο που δεν το έχει γράψει απλά η Georgia Kakalopoulou, αλλά το έχει ζωγραφίσει μέσα σε απέραντους κήπους με όμορφες κερασιές. Το έχει πασπαλίσει με ρομαντικές μουσικές και το έχει στολίσει με ερωτευμένα βλέμματα και κρυφά φιλιά.

Στρωτή και ξεκάθαρη η γραφή της, πλήρως κατανοητή.
Πλοκή άρτια δεμένη και εξαιρετικά δουλεμένη όσον αφορά την ιστορία των ηρώων της. Με ήρεμη αφήγηση αλλά με έντονους διαδραστικά διαλόγους, αφήνει την αγάπη να πλανιέται μέσα στις σελίδες μυρίζοντας κεράσι.
Πλούσιες οι περιγραφές της αλλά καθόλου βαρετές. Και, ξέρετε πολύ καλά, όλοι εσείς που διαβάζετε, τι ακριβώς εννοώ.
Κάθε πρόταση είναι γραμμένη με ακρίβεια και στρατηγική. Ο στόχος της είναι ένας και πολύτιμος:
Να μας δείξει με πράξεις οτι "το πιο σημαντικό που θα μάθουμε στη ζωή μας, είναι να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε".

Ο έρωτας είναι διάχυτος, όπως το άρωμα στον λαιμό μιας γοητευτικής γυναίκας. Μιας γυναίκας που ξέρει να αγαπά αλλά δεν ξέρει ότι μπορεί να αγαπηθεί.
Ο ένας από τους δύο άντρες έχει κερδίσει την καρδιά της άξια!
Όμως, μέχρι και την τελευταία σελίδα δεν μας αποκαλύπτει το αν αυτός που της άρπαξε την καρδιά, καταφέρνει και να την αποκτήσει.

Ο Δράκος ή ο Πάνθηρας;
Ποιος από τους δύο θα κερδίσει μια θέση στη ζωή της μυθικής λευκής Ελαφίνας;
Όχι, δεν θα σας το αποκαλύψω εγώ!
Θα σας δώσω την ευκαιρία να γευτείτε κι εσείς τη χαρά του έρωτα, την ευκαιρία να λατρέψετε αυτή την "ξένη".
Ακούστε....
Ο σαμάνος έχει αρχίσει ήδη το τραγούδι του!

Συγχαρητήρια! 

ΖΩΕΣ ΣΑΝ ΜΙΣΟΦΕΓΓΑΡΑ ΕΛΣΑ ΦΑΡΑΖΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ

Μυστικά, μίσος, αλήθεια, προδοσία, θάνατος!
Όλα μπερδεύονται μεταξύ τους και μέσα σ αυτόν τον πόλεμο, πρώτες και καλύτερες οι δύο αδερφές,η Κατερί και η Ελένη.
Δύο αδερφές που μισούνται θανάσιμα!
Ο πατέρας τους τις ξεπούλησε σαν σφάγια κι αυτές, σκύβοντας το κεφάλι και μην μπορώντας να αντιδράσουν λόγω του φόβου τους, υπακούουν στις επιθυμίες του!
Μέρα με τη μέρα το μίσος προς το πρόσωπό του μεγαλώνει, το μίσος προς έναν πατέρα υποκινούμενο από την κοινωνία εκείνης της εποχής. Το "κοινωνικό φαίνεσαι" ζει και βασιλεύει!
Ομως, καταφέρνουν και κρατούν βαθιά κρυμμένο το μυστικό τους!
Ο Σαράντης,το καλύτερο ζεϊμπέκικο της Βόρειας Ελλάδας,της "Γερακίνας γιος",παίζει σ αυτό το θέατρο του παραλόγου τον πρώτο και κυριότερο ρόλο.
Περνώντας τα χρόνια, τα παιδιά τους μεγαλώνουν και, σε αντίθεση με τις μάνες τους, είναι οι καλύτεροι φίλοι.
Η αλήθεια αρχίζει και ταρακουνά συθέμελα τις δύο οικογένειες, χτυπάει τις πόρτες τους αλύπητα,ζητώντας να βγει στο φως επιτέλους. Οι θύτες και τα θύματα πολλά, αθώοι κι ένοχοι θα πληρώσουν!
Το οργανωμένο δίκτυο πορνείας με το "εμπόρευμα",τα υποψήφια θύματα μέσα σε ένα κύκλωμα καλά οργανωμένο και με υψηλόβαθμο στέλεχος της αστυνομίας να κινεί τα νήματα, μας μυεί σε καταστάσεις τραγικές και μας γνωρίζει ανθρώπους που την ζωή δεν τη σέβονται καθόλου και, μάλιστα στο όνομα του χρήματος,τολμούν και παρουσιάζονται σαν "κύριοι"!
Η συγγραφέας Ελσα Φαραζή θίγει ένα θέμα πολύ σοβαρό και το προσεγγίζει με ειλικρίνεια και σοβαρότητα! Από την πρώτη σελίδα μέχρι και την τελευταία διαβάζεις κι αναρωτιέσαι πόση αξία έχει τελικά η ζωή!
Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν νοιάζονται ούτε για το ίδιο τους το παιδί;
Ενα βιβλίο σκληρό γραμμένο σε ρεαλιστική γλώσσα, και πιστεύω πως αυτό ήταν ιδανικό γιατί μεταδίδει το κλίμα ατόφιο και τους χαρακτήρες ακριβώς όπως είναι. Απλά, σκέτα κορμιά που περιφέρονται και αναπνέουν σε βάρος αθώων.
Ζούνε ζωές μισές!
Ο θυμός μου αμέτρητος!
Και το κακό ξέρετε ποιο είναι;
Ότι όλα αυτά γίνονταν, γίνονται και θα ξαναγίνουν!
Δυστυχώς!
Καταπληκτικό, συγχαρητήρια!

ΑΜΑΡΑΝΤΟΙ ΛΕΜΟΝΑΝΘΟΙ ΧΑΡΑ ΠΑΠΑΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΜΠΑΡΔΩΣΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ

 Όλα ξεκίνησαν ένα πρωινό στο λιμάνι του Πόρου. Πρώτη φορά εκεί τον είδε η Αγγελική. Αμούστακο αγόρι ο Βασίλης, κοριτσάκι μικρό με πλεξούδες τα όμορφα μαλλιά της, αυτή! Ένα αμυγδαλωτό ένωσε τη ζωή τους για πάντα!
Η οικογένεια του Βασίλη, πρόσφυγες της Φώκαιας από τη Μικρά Ασία, τα έχασαν όλα, τα έκαψαν όλα οι Τούρκοι. Τυχεροί που γλύτωσαν τις ζωές τους.

Ο Πόρος γινεται η νέα τους πατρίδα, και η οικογένεια της Αγγελικής τους αγκαλιάζει σαν αδέρφια.
Η Αγγελική δεν είχε μάτια για άλλον εκτός από τον Βασίλη. Σαν γνήσιο θηλυκό, όμως, αντιλαμβανόταν και την επιθυμία του Βασίλη. "Όταν μεγαλώσουμε, θα σε παντρευτώ" της σιγοψιθύριζε.

Η ζωή, όμως, είχε αλλά σχέδια γι αυτούς. Ο θάνατος έγινε ο μόνιμος επισκέπτης και στα δύο σπιτικά. Μπήκε στις ζωές τους και τις "σκότωσε".
Έτσι ο Βασίλης ακολουθεί τον πατέρα του στην Μασσαλία και η Αγγελική μένει πίσω να τον περιμένει. Αναγκάζεται, όμως, να εγκαταλείψει κι αυτή τον Πόρο και βρίσκεται στον Πειραιά, μαζί με την μητέρα της, να ξεκινάει καινούρια ζωή. Μια ζωή άδεια και κενή χωρίς τον αγαπημένο της.
Συναντά τη μαντάμ Ζωζώ, χαρακτηριστική φιγούρα, που θα σταθεί γερός βράχος σε όλη τη ζωή της.

Τα χρόνια περνούν, έρχεται ο πόλεμος του 1940 με την Αγγελική να παλεύει για την οικογένειά της.
Όλο αυτό τον καιρό, ριζωμένη στην καρδιά της η θύμηση του Βασίλη. Πότε δε βγήκε από μέσα της.
Μια όμορφη γυναίκα, με μόνιμη παρέα τον πόνο και την εγκατάλειψη.

Ένα καλογραμμένο βιβλίο, με γρήγορη ροή και εναλλαγές των γεγονότων σε ταχύ ρυθμό.
Φωτογραφίζει ξεκάθαρα την υποβαθμισμένη θέση της γυναίκας σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.
Οι προκαταλήψεις και τα κουτσομπολιά στο μέγιστο βαθμό, κρατάνε τη γυναίκα δεμένη και χωρίς λόγο και υπόσταση.

Μια ιστορία αγάπης γλυκιά και συγχρόνως πικρή. Ο καημός της ηρωίδας αγιάτρευτος. Όλη η ζωή της εκτυλίσσεται με γνώμονα τον έρωτά της.
Σημαδεύτηκε με μαύρα χρώματα, οι αναμνήσεις τής καίγανε τα σωθικά.
Ένα φινάλε μη αναμενόμενο, συγκλονιστικό!
Δεν περίμενα με τίποτα την κατάληξη της ιστορίας.

Οι σκέψεις της Αγγελικής διάσπαρτες σ όλο το βιβλίο, μου φανέρωσαν τον δυναμισμό της και την υπομονή της. Μεγάλωσε, έχοντας οπλιστεί με απίστευτη πίστη στα όνειρα της.
Ένα βιβλίο, που θα σας κάνει να δακρύσετε γιατί η χαρά δεν περισσεύει.
Ένα βιβλίο ύμνος για τη γυναίκα στο πέρασμα των χρόνων.

Υ. Γ.
Αφιερωμένο στη μνήμη της!
Το λιγότερο που μπορώ να κάνω!

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ-Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΟΡΜΠΑΣ ANUBIS

Η αποκάλυψη της Θεωρίας των Πάντων από το παιδί θαύμα, Νίκο Αυγερινό, σε μια Ελλάδα εκτός Ευρώπης που τρώει τις σάρκες της, τραβά τα βλέμματα μυστικών υπηρεσιών, βιομηχανικών κολοσσών και τρομοκρατών.
Αμερικανοί, Ρώσοι και Ισλαμιστές, εφοδιασμένοι με όπλα μιας νοσηρής τεχνολογίας, παρασύρονται σε ένα ανελέητο κυνηγητό θανάτου δίχως τέλος.
Ο Νίκος μαζί με την αγαπημένη του Σοφία, τρέχουν...
Τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν την ανθρωπότητα!
Εν τω μεταξύ, στη Μέση Ανατολή, η μικρή Εύα, πιασμένη στα χέρια φανατικών τζιχαντιστών, ζει το δικό της Γολγοθά.
Σε αυτή την κοινωνία, αιχμάλωτη πλέον, απλά ζει, απλά αναπνέει!
Προσπαθεί να προστατεύσει το μυαλό της από την πλύση εγκεφάλου που της κάνουν.
Επιβάλλεται να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της, ώστε να τρέφεται από αυτή, για να καταφέρει να ξεφύγει από την καταδυνάστευση και τον ευτελισμό της ύπαρξής της.
Ένα όπλο-ρομπότ, την ανιχνεύει...
Οι δράσεις των ηρώων, του Νίκου και της Σοφίας, μπορούν να επηρεάσουν και να αλλάξουν σημαντικά, όχι μόνο τη δική τους ζωής, αλλά και τη ζωή όλων.
Η διασφάλιση της ατομικής προστασίας, σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει, ούτε καν αχνοφαίνεται.
Με όλες τους τις δυνάμεις, προσπαθούν να προλάβουν τις εξελίξεις, οι οποίες είναι καταιγιστικές, με το κακό, την αναρχία και την εξατομίκευση να έχουν κοινά γνωρίσματα, με αποτέλεσμα οι επιπτώσεις σε βάρος της ανθρωπότητας, να αγγίζουν την εξαφάνισή της. Πρέπει να προστατέψουν το μυστικό!
Άδικες διατάξεις που χρειάζονται αναθεώρηση και στις δημοκρατικές χώρες, οι οποίες τις έχουν θεσπίσει.
Ελλάδα του 2021 με δραχμή και χωρίς μνημόνια.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση μακριά, με πείνα και άστεγους, με ανθρώπους και ρομπότ και μια μάζα τρομοκρατημένη, έτοιμη να ξεσκίσει ό,τι υπάρχει κι έχει ζωή!
Μια Ελλάδα εξαντλημένη, δίχως σήμερα αλλά και δίχως αύριο. Δίχως ηθικές αξίες!
Θανατηφόρα όπλα, βγαλμένα μέσα από την επιστημονική εξέλιξη, φόβος και τρομοκρατία, σάρκα και αδυναμία.
Στράτος και εξουσία, μια αδιάκοπη ροπή εκμετάλλευσης.
Η γυναικεία υπόσταση σημαντική στο βιβλίο.
Κυρίαρχη, πολιτικοποιημένη και καθόλου ομοιογενής, σύμφωνα με την παλαιότερη θέση της στην κοινωνία.
Χωρίς περιορισμούς, αλλά με ελεύθερο και κοφτερό πνεύμα, επιβάλλει την παρουσία της, τους κανόνες και τους όρους της, κρατώντας όμως, τη θηλυκή της πλευρά και εικόνα.
Έντονη η διαφορά με τη γυναίκα του Ισλάμ, που κατά γενική ομολογία, εξακολουθεί να βρίσκεται στο περιθώριο.
Οι γυναίκες του δυτικού κόσμου αντιδρούν και, απολαμβάνουν πλέον, τη θέση που τις αρμόζει - ίσως όχι στο μέγιστο βαθμό - σε αντίθεση με τους Ισλαμιστές, που εξακολουθούν να θεωρούν την αποπομπή της γυναίκας κάτι το φυσιολογικό.
Ο άγραφος κώδικας της δημιουργίας, μου έφερε στο μυαλό αρχές και κανόνες με συγκεκριμένο κοινωνικό χαρακτήρα, όπως τον κώδικα της ηθικής, ο οποίος γεννιέται μέσα από τη δημιουργία.
Κατά πόσο δεχόμαστε ότι ο κώδικας αυτός ρυθμίζει τη συμπεριφορά των ανθρώπων;
Η ανθρώπινη συμπεριφορά επηρεάζει όλα τα όντα;
Πρόκειται για ένα βιβλίο γεμάτο ηθικές αξίες και αρχές!
Για μια μυθιστορία που στρέφεται, μεταξύ άλλων, στον λόγο ύπαρξης του ανθρώπου.
Μέσα από ένα καθαρά φιλοσοφικό πρίσμα, η δημιουργία συμβάλλει στη διερεύνηση των σχέσεών μας.
Ο Giorgos Zorbas, με ρεαλιστική ματιά και γραφή, αλλά και με ορθό λόγο και πνεύμα, μας χαρίζει τη δημιουργία της θρησκείας, της πολιτικής, του δικαίου αλλά και της αισθητικής και της αγάπης!
Ο Κώδικας της Δημιουργίας, αλλάζει τον ρου της ιστορίας.
Παρελθόν, παρόν και μέλλον γίνονται ένα, σε μια αιώνια σύγκρουση Τιτάνων!
Οφείλω να πω, ότι είναι ένα μάθημα ζωής, αν καταφέρουμε και κοιτάξουμε μέσα μας, ώστε να χαρτογραφήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό!
Πολλά, πολλά συγχαρητήρια, και με μεγάλη αγωνία αναμένω τη συνέχεια!

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΑΒΕΡΤΟΣΙΑ ΤΙΝΑ ΚΟΥΡΚΟΥΜΕΛΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

 Αβερτοσιά, σημαίνει ελευθερία!

Η Άρτεμη, αναγκάζεται να επιστρέψει στο νησί της, την Κεφαλονιά, ύστερα από πολλά χρόνια απουσίας της στο εξωτερικό. Ο λόγος της επιστροφής της, είναι ο θάνατος του καθηγητή Δουκάτου.
Ένα τηλεφώνημα από την παιδική της φίλη Θάλεια, ταράζει τα ύδατα και οδηγεί τη μνήμη της πίσω. Την οδηγεί σε θύμησες, που η ανήσυχη Άρτεμη δεν επέτρεπε να βγουν στην επιφάνεια.
Ξαναζεί, λοιπόν, όχι μόνο με τα μάτια της καρδιάς, αλλά και με της λογικής αυτή τη φορά, γεγονότα που τη σημάδευσαν από την παιδική της ηλικία μέχρι και τη στιγμή που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα, νεαρή κοπέλα πια.

Οι μνήμες αυτές, ξεκινούν την επιδρομή τους από τον μεγάλο σεισμό του 1953 στην Κεφαλονιά. Επανέρχονται στο μυαλό της καταστάσεις που τη σφράγισαν άσχημα, και που είχαν ως αποτέλεσμα να θέλει πάντα να φύγει...
Και φεύγει!
Ξεκινά τη φοιτητική της ζωή σε μια Αθήνα γεμάτη τανκς και περιπολίες. Η Ελλάδα ασφυκτιά κάτω από την μπότα της χούντας.
Άπειρα τα κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα της εποχής. Η συγγραφέας, όμως, καταφέρνει και δεν ταράζει την ψυχολογία μας, καθ'ότι η αφήγηση και οι περιγραφές των χαρακτήρων της - παρέα με τις πράξεις τους - περνούν με απόλυτη ησυχία μέσα μας, αλλά επιδρούν με έντονη αποφασιστικότητα δηλώνοντάς μας ότι ήρθαν για να μείνουν.

Αναφέρεται, σχεδόν σε όλο το βιβλίο, στην Παιδεία της τότε Ελλάδας και μας περιγράφει σκηνές "απείρου κάλλους" από ένα απολυταρχικό εκπαιδευτικό σύστημα με τιμωρίες-βασανιστήρια.
Είναι η εποχή, που η γυναίκα προσπαθεί να σπάσει τα σκοινιά μια κλειστής κοινωνίας, όπου η ελεύθερη βούληση για αυτήν είναι απαγορευτική.

Η Θάλεια, είναι αυτή που η παρουσία της είναι πότε έντονη αλλά και πότε χλωμή στην καθημερινότητα της Άρτεμης. Είναι αυτή, που δείχνει στη φίλη της την ανθρώπινη φύση τους με τα ελαττώματα και τις αρετές, τον εγωϊσμό αλλά και το σκύψιμο του κεφαλιού στις παραδόσεις και στις συνήθειες της Επτανήσου.

Ένας υπέροχος γραπτός λόγος από τη Tina Kourkoumeli Schmidt, που τολμά και μας μιλά για την ελευθερία, λέγοντάς μας ότι δεν πειράζει που συμβιβαστήκαμε όταν χρειάστηκε. Δεν πειράζει που κλάψαμε χωρίς αντίκρυσμα, δεν πειράζει που κατεβάσαμε τα μάτια και ζητήσαμε συγγνώμη ενώ δε φταίγαμε.
Ένας υπέροχος γραπτός λόγος που μας παρακινεί να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας και μας επισημαίνει ότι ναι, πειράζει αν δεν το κάνουμε!

Αβερτοσιά, σημαίνει ελευθερία!
Η Άρτεμη πολέμησε για αυτήν.
Η Άρτεμη αναγκάστηκε να υποχωρήσει για αυτήν.
Η Άρτεμη αναγκάστηκε να συμβιβαστεί για αυτήν.
Όμως, την κατέκτησε!
Και είμαι σίγουρη, ότι έπραξε ορθά όταν χρειάστηκε.

Πολλά-πολλά συγχαρητήρια στη συγγραφέα!

Υ. Γ.
Όπως κάθε τόπος, έτσι και η Κεφαλονιά, έχει τις δικές της ιδιόμορφες εκφράσεις και λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τους κατοίκους του νησιού.
Σε πολύ μεγάλο ποσοστό, αυτό είναι επηρεασμένο από ιταλικές λέξεις και από άλλες που χρησιμοποιήθηκαν από τους εκάστοτε κατακτητές του.
Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΑΚΟΥ... ΜΑΝΩΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ

 Ακούω ...
Με προσοχή...
Με ενδιαφέρον...
Με προσήλωση...
Με υπομονή...
Ακούω, έτσι απλά, για να ακούω...

Η ακοή είναι αυτή η αίσθηση, που μας βοηθά να επικοινωνήσουμε με τον άλλον. Κι όμως, υπάρχουν φορές που ακούμε δίχως να καταγράφουμε αυτά που πραγματικά κρύβονται πίσω από λέξεις, κινήσεις, βλέμματα.
Σωπαίνουμε εμείς όταν μιλά ο άλλος, ή εκείνη τη στιγμή ακούμε τον ίδιο μας τον εαυτό;

Ο ήρωας αυτού του βιβλίου, ύστερα από έναν χωρισμό, γύρισε πίσω. Η μνήμη του τον ταξίδεψε από τα παιδικά του χρόνια μέχρι και το σήμερα.
Τα συναισθήματα που βίωσε ήταν πολλά, όπως χαρά, λύπη, οίκτο αλλά και αμηχανία, ντροπή, εμμονές και αυτολύπηση.
Κατέληξε επιτυχώς στην αλήθεια του ύστερα από τον απολογισμό του, και η παραδοχή ήταν αυταπάγγελτη από όλο του τον προσανατολισμό στην ίδια τη συμπεριφορά του, με πρώτη και καλύτερη την ακοή του.

Όχι, επί της ουσίας, δεν άκουγε.
Δεν άκουγε κανέναν!
Η συνήθεια ήταν η πιο βολική δύναμη, ακόμη μεγαλύτερη κι από την αλήθεια.

Άραγε, που κατέληξα;
Πρόκειται για ένα αισιόδοξο βιβλίο, ή μήπως όχι;
Πάντα, τα βιβλία με τα εσωτερικά κατάλοιπα των συγγραφέων τους, έπειτα από αρκετές μέρες της ανάγνωσή τους, με γέμιζαν με αισιοδοξία.
Εδώ, αναγκάστηκα να κάνω κι εγώ τον απολογισμό μου.
Ο συγγραφέας, Μανώλης Ιωαννίδης, με εξεβίασε. Και, συγκεκριμένα, εξεβίασε τις μνήμες μου, ώστε θέλοντας και μη, βγήκαν στην επιφάνεια ζητώντας την κρίση μου, την αλήθεια μου και τελικά, την παραδοχή μου.

Και, ναι!
Συνεχίζω να εμμένω στην αρχική μου άποψη,γιατί επιβεβαιώθηκα για άλλη μια φορά ότι τέτοια βιβλία είναι μαθήματα.
Ένα μάθημα της καθημερινότητάς μας, των ανθρώπων του περιβάλλοντός μας και της συνομιλίας μας μαζί τους πέρα από γράμματα και αριθμούς.
Ένα μάθημα γεμάτο πλούτο συναισθημάτων και προπάντων, αναγκαίας προσοχής προς τους άλλους.

Ενα πόνημα που δεν πρέπει να λείπει από καμιά βιβλιοθήκη!
Συγχαρητήρια!

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΜΙΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

Όταν ο δικηγόρος και συγγραφέας Δημοσθένης Καλένδης, δέχτηκε στο γραφείο του τη Σοφία Ευγενίδη, για να του αναθέσει την υπόθεση της νεκρής αδερφής της, και συγκεκριμένα, την ηθική της αποκατάσταση στην ελληνική δικαιοσύνη, έστω και μετά τον θάνατό της, το μόνο που μπόρεσε να κάνει ήταν να αναρωτηθεί αν υπήρχε στον κόσμο πιο όμορφη γυναίκα από αυτή!
Καταλήγουν, λοιπόν, δικηγόρος και πελάτισσα, ότι πολλές φορές, ευφυείς εγκληματίες καταφέρνουν να παραπλανήσουν τη δικαιοσύνη και ότι πρέπει να αρθούν οι συκοφαντίες που έχουν προκύψει, ακόμη και μετά τον θάνατο των διαδίκων. Το θανάσιμο μίσος της Σοφίας για τον γαμπρό της, τον άντρα της αδερφής της, την οδήγησε στην πόρτα του Δημοσθένη.
Σαν υπνωτισμένος από την απαράμιλλη ομορφιά της, ξεκινά διάφορα ταξίδια. Τριγυρίζει σε άδειους δρόμους της Αθήνας, σε ερωτικά καταγώγια των Βρυξελλών, σε καταθλιπτικά ξενοδοχεία και γαλλικά κάστρα, με μόνιμη παρέα του το πάθος.

Ο συγγραφέας, Γεράσιμος Θεοδόσης, με μετέφερε στον εσωτερικό κόσμο του ήρωά του ανοίγοντας όλες τις κλειστές πόρτες του. Το ερωτικό πάθος παίζει τον κυρίαρχο ρόλο και κατευθύνει τις κινήσεις και συμπεριφορές του.
Από την πρώτη σελίδα, μου έκανε σαφές ότι είναι γνώστης της ελληνικής γλώσσας και της σωστής χρήσης της - υπέρ του δέοντος - και πραγματικά το απήλαυσα!

Μυστηριώδης πλοκή που με ταξίδεψε μέσα στα στενά μονοπάτια του μυαλού του ήρωα, προσπαθώντας να με βοηθήσει να κατανοήσω αντιδράσεις που είναι αναγνωρίσιμες.
Έντονος ερωτισμός σε όλο το βιβλίο, δικαιώνει τη σημαντικότητα των ανθρώπων, όσο και αν πιστεύουμε πως όλα είναι "αέρας". Καταστάσεις γεμάτες πάθος και δράση στις αληθινές τους μορφές.

Δίνει λόγο στον Δημοσθένη, θέλοντας μέσα από αυτόν να ζήσουμε, να αναρωτηθούμε, να σκεφτούμε και ίσως στο τέλος βρούμε τη δική μας υπόλοιπη αλήθεια που ψάχνουμε στην καθημερινότητα μας.
Μέσα του αναγνώρισα έντονη λαχτάρα για σαρκική απόλαυση, πάθος και δράση, αλλά και ένα διαρκές κρυφτό από τον εαυτό του.
Αγάπησε;
Ερωτεύτηκε;
Ένα διαρκές κυνηγητό του έρωτα και της απόλαυσης!

Φτάνοντας στη τελευταία σελίδα του βιβλίου, βγήκε στην επιφάνειά του η ωριμότητα μαζί με τη σοφία της ζωής!

3/5 από εμένα!
Μπράβο!

ΤΟ βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΠΑΚΛΗ-ΓΟΥΛΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ

"Έρωτας, αίμα, θάνατος και πέντε δρόμοι που θα γίνουν ένας! "

Ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι το βιβλίο αυτό θα περιείχε τόσο θάνατο όσο και έρωτα;
Κανείς!
Κι όμως...

Πέντε άνθρωποι, και συγκεκριμένα πέντε άντρες, θα συναντηθούν. Ο ένας από αυτούς, ίσως να είναι ο δολοφόνος της Μαντώς, της γυναίκας - μυστήριο. Η μοιραία αυτή γυναίκα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τους ένωσε μεταξύ τους για μια ολόκληρη ζωή!

Πρόκειται για μια αστυνομική-ερωτική ιστορία με πολλά άλυτα μυστικά που αιωρούνται...
Η συγγραφέας, Γεωργία Μπακλή, καταφέρνει να μας οδηγεί κάθε φορά σε νέες παραμέτρους, με αποτέλεσμα να αναθεωρείς για τη λύση του μυστηρίου, αρκετά συχνά. Και αυτός είναι ένας λόγος που σαν αστυνομική ιστορία, επιτυγχάνει τον στόχο της.

Οι πέντε άντρες, ο καθένας με τη δική του ευθύνη, είναι ο εν δυνάμει δολοφόνος της άναρχης και άκαρδης αυτής γυναίκας, η οποία τους χρησιμοποίησε σε μια στημένη παρτίδα σκάκι όπου η βασίλισσα ηγείται των κινήσεών τους, του μυαλού τους αλλά και της καρδιάς τους.
Από την άλλη πλευρά, η ερωτική ιστορία επιβάλλει σε αυτούς τους άντρες να ακολουθήσουν αδιέξοδα μονοπάτια στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τη μυστηριώδη Μαντώ, έστω κι αν αυτή εξακολουθεί και μετά θάνατον, να τους εξουσιάζει.

Είναι ένα βιβλίο καλογραμμένο, με στρωτή ροή, με ιδιαίτερους και κάποιους προβληματικούς χαρακτήρες. Αποτελούν μέρος μιας μεγάλης τάξης του αντρικού πληθυσμού, της οποίας μια έξυπνη και σέξυ γυναίκα, τυλίγει στα πλοκάμια της μέσα από τις προσωπικές τους ιστορίες, όπου λυγίζουν και παραδίδονται αμαχητί.

Κατά τη γνώμη μου πάντα, θα ήθελα λίγη περισσότερη ανάλυση της ιστορίας του καθενός, γιατί τα πρόσωπα που εμπλέκονται είναι πολλά κι ελοχεύει ο κίνδυνος της δύσκολης αναγνωστικής αναγνώρισης κι εμβάθυνσης των προσωπικοτήτων τους.
Τραβά το ενδιαφέρον και την προσοχή από την αρχή, καθώς ο θάνατος σε υποδέχεται από τις πρώτες σελίδες, οπότε - θέλοντας και μη- ψάχνεις και συλλέγεις στοιχεία μέχρι το φινάλε.

Η αλήθεια είναι, πως η εύρεση του δολοφόνου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Θα έλεγα, μη προβλεπόμενη, ώσπου στο τέλος η συγγραφέας ξεκαθαρίζει καταλυτικά το τοπίο.
Με διάφορες σκέψεις της, αντιλαμβάνεσαι εύκολα ότι η αστυνομική λογοτεχνία την αγαπά!
Οι προσδοκίες μου, λοιπόν, πολλές, εφόσον με το πρώτο πόνημά της, ξεχώρισε!
Μπράβο!

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ ΑΓΑΘΟ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ

Αυτή τη φορά, λέω να ξεκινήσω την άποψή μου από το εξώφυλλο. Μου τράβηξαν την προσοχή κάτι απαλά κεφάλαια γράμματα που συνθέτουν την εξής φράση:
"Μην παίρνεις τίποτα ως δεδομένο".
Αλήθεια, δεν το κάνουμε, σχεδόν καθημερινά, όλοι μας;
Εμείς δεν είμαστε αυτοί που σχεδιάζουμε το μέλλον μας, δίχως να περάσει ποτέ από το μυαλό μας η οποιαδήποτε ανατροπή;
Εμείς δεν είμαστε αυτοί οι ίδιοι, που πιστεύουμε πως μας δόθηκε το δώρο της ανάσας, θαρρείς και κάποιος μας το χρωστούσε;

Ε, λοιπόν, όχι, δεν είναι έτσι!
"Μην παίρνεις τίποτα ως δεδομένο, γιατί πολύ απλά, τίποτα δεν είναι δεδομένο".
Και ξεκινώ, από τα πιο απλά και καθημερινά πράγματα, όπως η αγάπη του συντρόφου μας, ή η αλλαγή ενός προγράμματος και καταλήγω στα πιο σοβαρά, όπως η απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου ή ακόμη η απώλεια της ίδιας μας της ζωής.

Ο Χαράλαμπος Ιορδανίδης, δίνοντας φωνή σε δύο νεαρά παιδιά, τον Ιάσονα και την Έλενα, παλεύει να μας αφυπνίσει. Αυτά τα δύο παιδιά βιώνουν την καταστροφή μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτων και αναγκάζονται να αφήσουν σε δεύτερη μοίρα οτιδήποτε τους απασχολούσε στη διάρκεια του έρωτά τους.
Βιώνουν οι ίδιοι ως αποδέκτες, συμπεριφορές ανώμαλων και αδίστακτων δολοφόνων.
Η πολύτιμη ζωή τους, κρέμεται από μια μαύρη και βρώμικη κλωστή που είναι έτοιμη να σπάσει.
Αντιλαμβάνονται πολύ γρήγορα ότι όλα χάνονται, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να επέμβουν.

Αραγε, βρεθήκαμε ποτέ σε μια ανάλογη θέση;
Ελπίζω, πως όχι, αλλά κάποιοι από εμάς, μπορεί...
Κάποιοι από εμάς ή από το περιβάλλον μας, μπορεί και να βρέθηκαν.

Οσοι δε βρεθήκαμε στη θέση αυτή, τη θέση της απώλειας από εξωγενείς παράγοντες, δεν μπήκαμε ποτέ στη διαδικασία μια κατευθυνόμενης σκέψης προς τέτοια μονοπάτια, σκοτεινά και αδηφάγα.
Ο συγγραφέας, αυτά τα μονοπάτια τα περπάτησε και παρέσυρε κι εμένα μαζί του.
Ευτυχώς για αυτό!
Δεν κρύβω, πως τρόμαξα!
Άρχισα να αναρωτιέμαι πού βρίσκονταν τα παιδιά μου, τα έψαχνα συνέχεια.
Τηλεφωνούσα στους γονείς μου, θέλοντας να μάθω για την υγεία τους.
Κάποια στιγμή, κοίταξα τον εαυτό μου, προσπαθώντας να κατανοήσω τις συμπεριφορές μου και ορμόμενη από το βιβλίο του, κατέληξα στην πρώτη και πιο εύκολη σκέψη:
"Γεννήθηκα και ανασαίνω! Μου δόθηκε, αφειδώλευτα, το πολυτιμότερο αγαθό.
Η ανάσα και η συντήρηση αυτής, η υγεία.

Παρόλο που στη σημερινή εποχή, ο πίνακας των αξιών της ζωής έχει χάσει την αριθμητική του ισορροπία, η υγεία παραμένει, από τα αρχαία χρόνια ακόμη, ακλόνητη στην πρώτη θέση. Είναι αυτή που συμβάλλει στην ομαλή λειτουργία του οργανισμού μας.
Κι εμείς, είμαστε οι υπεύθυνοι για τη διαφύλαξη αυτής.

Ο συγγραφέας, με την ιστορία του, που είναι απόλυτα σημερινή και συχνή ως φαινόμενο, "δυστυχώς", μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, για να σταματήσουμε να σφάλλουμε. Να εξαφανίσουμε, δηλαδή, τα σφάλματα εκείνα, που ενδεχόμενα, θα οδηγήσουν τη ζωή μας στο τέλμα της.

Μου ομολόγησε, φανερά και απροκάλυπτα, ότι οι άνθρωποι δε χάνονται έτσι απλά, σαν μια ομίχλη που ήρθε, πέρασε και διαλύθηκε. Μου φώναξε δυνατά και με ολοζώντανες και κινηματογραφικές εικόνες, ταρακούνησε ολόκληρη την ύπαρξή μου. Με τραγικά περιστατικά, μου θύμισε ότι η ζωή είναι πολύτιμη. Και ότι, σπαταλώντας τον χρόνο μας και τις μικρές στιγμές μας, εντελώς άσκοπα και αδιάφορα, χάνουμε την ουσία.
Και η ουσία είναι μία:
Να μάθουμε να ζούμε αγαπώντας πρώτα τον εαυτό μας κι εκτιμώντας το πολυτιμότερο αγαθό που μας δόθηκε, απομακρύνοντάς τον και προστατεύοντας τον παράλληλα, από έναν άνισο αγώνα.
Και...
Μιλώντας, ειλικρινά Χαράλαμπε, δεν πρόκειται ποτέ στη ζωή μου να ακολουθήσω έναν άγνωστο άνθρωπο!
Μπράβο!

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΜΙΚΡΟΙ ΘΕΟΙ ΑΡΕΤΗ ΚΑΜΠΙΤΣΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΝΟΗ

Τέσσερα παιδιά!
Δύο νεαρά αγόρια και δύο μικρά κορίτσια!
Τέσσερις μικροί θεοί, γεμάτοι φλόγα κι αγάπη! Γεμάτοι αντίσταση κι αλληλεγγύη, ελπίδα και φόβο!

Οι ήρωές μας γεννήθηκαν στην πλευρά του πλανήτη, όπου ο ήλιος δε λάμπει για όλους.
Στο Πακιστάν, σε ένα μικρό χωριό βουτηγμένο στη λάσπη και στη βρωμιά. Οι καλύβες παλεύουν με τα θεριά της φύσης, μήπως και καταφέρουν να τους προστατέψουν.
Γεννημένοι σε μια χώρα, όπου η κουλτούρα της υπαγορεύει ότι οι γυναίκες γεννιούνται για να υπηρετούν τους άντρες. Ο άντρας-πατέρας, διαφεντεύει τη μοίρα όλων με την άδεια του νομικού και θρησκευτικού καθεστώτος.

Οι γυναίκες, σε συγκεκριμένες χώρες της Ανατολής, θεωρούνται κατώτερο είδος. Βασανίζονται σε καθημερινή βάση και τιμωρούνται όταν το αποφασίσει ο αρχηγός του σπιτιού. Ο ισλαμικός νόμος, σε πολλές περιπτώσεις, καθιστά αδύνατη ακόμη και την εμφάνιση των γυναικών μπροστά σε κόσμο. Παντρεύονται σε παιδική ηλικία, κι αν είναι τυχερές, θα αρκεστούν σε λίγα χαστούκια και μερικά γρονθοκοπήματα.

Οι νεαροί φίλοι μας αποφασίζουν να αντισταθούν. Με ασπίδα τον έρωτα και τη μεταξύ τους φιλία, εγκαταλείπουν τις οικογένειές τους και εξαφανίζονται. Το όνειρό τους κοινό και φαντάζει πραγματοποιήσιμο στα δικά τους μάτια.
Ξεκινούν, λοιπόν, ένα διαρκή αγώνα για την επιβίωσή τους, ένα τρέξιμο δίχως σταματημό.

Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο της Αρετή Καμπίτση και ομολογώ ότι με εξέπληξε ευχάριστα! Με στρωτή και δομημένη γραφή, μας μεταφέρει σε άλλους κόσμους, άγνωστους προς εμάς και καταφέρνει να μας μαγέψει περιγράφοντάς μας ξένους πολιτισμούς, στους οποίους η γυναίκα είναι απλώς ένα αναπαραγωγικό ζώο και υπηρέτρια που της αξίζει να υποφέρει κάτω από τα χέρια του συζύγου - πατέρα.
Μεστή και ώριμη η σκέψη της, σε κάθε σελίδα ανεβαίνει επίπεδο, βάζοντάς μας σε προβληματισμούς, που ίσως να μην είχαμε ποτέ λόγω άγνοιας.

Τα γράμματα τρέχουν με πολύ γρήγορη ταχύτητα και η αγωνία δε σε αφήνει να ηρεμήσεις στο ελάχιστο.
Πρωτόγνωρες αυτές οι συνθήκες για τις γυναίκες του δυτικού κόσμου και η αλήθεια είναι, πως από πάντα μου άρεσε να διαβάζω αληθινές ιστορίες της καταπιεσμένης γυναίκας της Ανατολής.
Εδώ, όμως, δεν έχουμε μπροστά μας μια απλή παράθεση γεγονότων, αλλά τα ίδια τα γεγονότα θαρρείς προσωποποιημένα, τα οποία οριακά δε σε τρελαίνουν.
Η συγγραφέας, περιγράφει πολύ όμορφα την αθωότητα των παιδιών, την αγάπη και τη φιλία, ώστε η συγκίνηση ξέχειλα διασχίζει τον εσωτερικό μας κόσμο, ελευθερώντας τον λυγμό μας.
Ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο με άπειρα και διαφορετικά συναισθήματα κάθε φορά. Επίκαιρο και ρεαλιστικό, με όνειρα που προσπαθούν να σκεπάσουν τα σύννεφα και την καταστροφή.

Διεκδικούν την ελεύθερη ανάσα κρατώντας σφιχτά, ο καθένας μέσα του, τον δικό του μικρό Θεό!
Εντυπωσιάστηκα!
Συγχαρητήρια, Αρετή μου!

ΖΩΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 Έξω από τα καθιερωμένα της βιβλία, η Λένα Μαντά, έγραψε ένα, εντελώς διαφορετικό, που μας διηγείται την προσωπική ιστορία της στη σχέση με τη μητέρα της.
Μας διηγείται μια πραγματικότητα έντονη και σκληρή, που τη βίωνε από τότε που θυμάται τον εαυτό της.
Η μητέρα της κι αυτή!
Σύμμαχοι, αλλά και αντιμέτωπες πολλές φορές.

Κωνσταντινούπολη, η αρχή όλων της οικογένειας.
Η μετάβαση των δύο, πλέον μελών της, της Φραντσέσκας και της κόρης της, στην Αθήνα.
Ένας διαρκής αγώνας για την επιβίωση, και αργότερα για την καταξίωση σε όλους τους τομείς.
Ένας πατέρας απών! Μόνο κατά τον τίτλο υπήρχε.
Η γιαγιά, η σκληρότερη όλων, αχαρακτήριστη θα έλεγα, αν υποθέσουμε ότι ισχύει η γνωστή σε όλους μας ρήση "του παιδιού μου το παιδί, δύο φορές παιδί μου".

Άραγε, πόσο δύσκολο ήταν για τη Λένα Μαντά να γυρίσει στις αναμνήσεις της;
Είναι ολοφάνερο ότι τίποτα δεν είχε ξεχάσει, απλά τα είχε στριμώξει κάτω από το χαλί.
Πόσο δύσκολο τής ήταν να τις ξεσκεπάσει, να τις βγάλει στο φως και να συμπεριλάβει μέσα σε αυτές και εμάς; Να μας μιλήσει για ό,τι την πόνεσε, σε μια εποχή που η γυναίκα ήταν πίσω από τα μάτια όλων και δεν είχε θέση στην κοινωνία;
Σε αυτή την άδικη και ακόμη αναποφάσιστη κοινωνία για τον ρόλο της γυναίκας, η μητέρα της όρθωσε το ανάστημά της, με έναν δυναμισμό που, κάποιες φορές και σήμερα, λείπει σε πολλές από εμάς.

Τα λάθη της ήταν πολλά.
Υπάρχει, όμως, οδηγός για το πώς θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας;
Κι αν υπήρχε, πόσο σίγουρη θα ήταν η επιτυχία μας, αν ακολουθούσαμε σωστά τις συμβουλές του;
Η μάνα είναι μόνο μία και αυτή είναι η απλή αλήθεια.
Είναι αυτή που ξέρει, ανά πάσα στιγμή, τι είναι αυτό που χρειάζεται και νιώθει το παιδί της. Είναι αυτή, που θα θυσιάσει όλο τον κόσμο της για αυτό.
Είναι αυτή που θα απαλύνει τον πόνο, που θα μαζέψει τα δάκρυά του, που θα απλώσει το χέρι και θα μαζέψει τα σπασμένα.
Κι όμως, λόγω συγκεκριμένων συνθηκών, η μάνα αυτή, έβαλε αρκετές φορές τον εγωισμό της πάνω από την κόρη της. Πολλές φορές γύρισε την πλάτη στο κορίτσι αυτό, ειδικά όταν χρειάστηκε τη βοήθειά της.
Και ειναι η ίδια η μάνα, που της χάρισε το πρώτο της τετράδιο για να καταγράφει εκεί τα όνειρά της και τα ατελείωτα ταξίδια του μυαλού της.

Πολλές οι σκέψεις και οι προβληματισμοί, οι τύψεις και οι ενοχές που, ενδεχόμενα, θα δημιουργηθούν μέσα μας.
Πιστεύω ακράδαντα, πως η Λένα Μαντά αγάπησε πολύ τη μητέρα της. Αγάπησε αυτό το δυναμικό πλάσμα που τη μεγάλωσε με σκληρό τρόπο. Με τρόπο, που πολλές φορές, με στενοχώρησε. Ειδικά, όταν η Λένα, μικρό παιδί αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τους φόβους της και να παραβλέψει την απόσταση και τη μη ύπαρξη των συναισθημάτων από τους δύο της γονείς.

Πόλεμος, τελικά, ενάντια σε ποιον;
Στον ίδιο τον εαυτό της;
Αυτό το βιβλίο, το πέρασα μέσα μου σαν καταγεγραμμένες ιστορίες μιας ταλαίπωρης καθημερινότητας ενός κοριτσιού μέχρι την ενηλικίωσή του.
Σαν ένα σημείωμα , που θα μπορούσε άνετα και με μεγάλη ευκολία να χτυπήσει την πόρτα οποιουδήποτε σπιτιού και να φανερώσει τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις του.
Δε θέλω το δικαίωμα αυτό, να κρίνω τη μάνα μέσα από το βιβλίο.
Προσπαθώ να δικαιολογήσω μέσα μου τη ζωή της, που εντέλει, ήταν ολόκληρη σε ένα διαρκή πόλεμο, ανοιχτό προς όλα τα μέτωπα.

Σαφώς και η συγγραφέας έχει την απόλυτη και αμέριστη κατανόησή μου, όσον αφορά τη μοναξιά της, την απόρριψη που δέχτηκε και τα δάκρυα της για έναν και μόνο λόγο.
Ούσα μητέρα, πάντα προηγείται το παιδί μας. Είναι αυτό για το οποίο έχει νόημα η ύπαρξή μας.
Όμως, δεν μπορώ να μη δώσω και τα εύσημα σε αυτή τη μάνα για κάτι που, ίσως άθελά της, κατάφερε. Και τι ήταν αυτό;
Το δημιούργημά της πέτυχε κι αυτό είναι ολοφάνερο από τη συνέχειά του!

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΖΩΗ... Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΜΑΡΙΑ ΜΗΤΣΙΟΥΛΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ

 Έρωτας είναι.... Θα περάσει!
Κι αν δεν περάσει;

Διαβάζοντας το οπισθόφυλλο του βιβλίου, στάθηκα στις πρώτες λεξεις:
Αγάπη!
Τι είναι η αγάπη;
Ποιος ο ορισμός της;
"Ωραία", είπα από μέσα μου.
Άλλο ένα αισθηματικό βιβλίο. Αγάπες, λουλούδια, πεταλουδίτσες κι όλα αυτά τα συναφή, τα "πολυφορεμένα", τα πολυγραμμένα και πολύ-πολύ συνηθισμένα.
Ξεκινώντας, λοιπόν, την ανάγνωσή του, άρχισα πολύ γρήγορα να αναθεωρώ.

Η Ζωή και ο Άρης με παρέσυραν σε έναν δικό τους κόσμο, ίσως σε ένα άλλο σύμπαν. Για πολλά χρόνια χώριζαν, μα πάντα κατέληγαν να είναι μαζί.
Άρα, εύλογα στάθηκα στον χωρισμό και στο επιβλητό σμίξιμό τους, και πάλι από την αρχή...
Μπηκα τότε στο παιχνίδι τους, και ρώτησα τον εαυτό μου για πολλοστή φορά:
Τι είναι η αγάπη, Έλσα;
Μήπως, είναι να ζεις με αυτόν που έχεις διαλέξει;
Μήπως, είναι το πρωινό ξύπνημα στο πλάι του;
Ένα τραγούδι που γράφτηκε μόνο για σας;
Το πάθος;
Η χαρά;
Η ευτυχία;
Μήπως, το ότι δεν μπορείς να ζήσεις, πλέον, χωρίς εκείνον;

Στο βιβλίο μας, η Ζωή, αγαπάει με πάθος, με σεβασμό κι εμπιστοσύνη. Το βασικότερο, όμως, όλων, είναι ότι αγαπάει με ανιδιοτέλεια, και εδώ θέλω να κάνω μια μεγάλη στάση :
Στην αγάπη της Ζωής, γιατί τη συγκεκριμένη αυτή μορφή δεν την συναντούμε, σχεδόν ποτέ.

Δίνεται εξ ολοκλήρου στον Άρη, κι αυτή η πράξη της γίνεται κατόπιν πολλών ταλαιπωριών, παραλογισμών και κρίσεων.
Αφοσιώνεται σε έναν άνθρωπο που δεν της ανήκει κατά το τυπικό, αλλά και που όλοι εμείς θα είχαμε διαγράψει μέχρι και το νούμερο του τηλεφώνου του, βάσει ηθικής και αξιών.
Αφοσιώνεται με όλο της το είναι, όταν αντιλαμβάνεται ότι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της, γίνονται ένα όταν είναι μαζί του.

Πέρασε από όλα τα στάδια, όπως κάθε γυναίκα. Το αποτέλεσμα, όμως, δεν είναι αυτό που προσμένει, και που ενδεχόμενα, θα ταίριαζε σε εσάς ή σε εμένα.
Πιστή στο συναίσθημά της, αφήνει τον χρόνο να κυλά με μανιώδη ταχύτητα δίχως να πατά φρένο. Ξέρει, πολύ καλά, πως ποτέ δε θα γίνει δικός της.
Βάζει τους σωστούς υπότιτλους στη ζωή της και βρίσκει μέσα της τον τέλειο γιατρό που της υποδεικνύει τον τρόπο αλλά και τον δρόμο που θα ακολουθήσει.
Νιώθει την αγάπη της άφθαρτη σ αυτήν εδώ την πραγματικότητα. Ανακαλύπτει τη γαλήνη της ψυχής της, σταματώντας να πολεμά ενάντια στο δικό της περιβάλλον αλλά και του Άρη.
Γνωρίζει πολύ καλά, πως η αγάπη της δεν είναι επιτρεπτή.
Έχει, όμως, τον αντίλογο:
Κανείς δεν μπορεί να επέμβει στην καρδιά σου καρφώνοντας σου τα απαγορευτικά "ΜΗ".
Κάνει την επιλογή της και μέσα από την ανιδιοτελή αγάπη της, ζει και υπάρχει!

Αυτή η επιλογή, για τους περισσότερους από εμάς, λέγεται "μοναξιά".
Η Άννα, όμως, δεν ένιωθε μόνη. Η ίδια η αγάπη, αυτοπροσώπως, τη φρόντιζε και την τροφοδοτούσε με συγχώρεση, συμπόνια και νοιάξιμο, στοργή και φροντίδα, με συγγνώμες και αποδοχές, με σιωπές και τελικά, με ωριμότητα.
Πέταξε από μέσα της τη συνήθεια και τις ενοχές, σκέψεις και προβληματισμούς, τον θυμό, τη μιζέρια και τη ζήλια, διαλέγοντας την αγάπη ως τον μόνο συνοδοιπόρο της σε αυτή τη ζωή για να είναι ευτυχισμένη.

Εν κατακλείδι, αναθεώρησα ολοκληρωτικά!
Δεν είναι ένα ακόμη βιβλίο που μιλά για τον έρωτα και την αγάπη.
Είναι ένα βιβλίο που μας φανερώνει τη ζωή μας και τις επιλογές μας, και που θέλοντας και μη, μας σπρώχνει μέσα μας για να σκαλίσουμε τις δικές μας μνήμες και συμπεριφορές.
Είναι ένα βιβλίο που δείχνει με το δάχτυλο τη γυναικεία ψυχοσύνθεση, όταν αυτή τάσσεται υπέρ της αγάπης, δίχως ανταλλάγματα.
Συγχαρητήρια, Maria Mitsiouli

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΝΟΥΛΗ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ GOGOTSAKOYANI

23 Ιουλίου 2018
Τραγωδία!
Θάνατος!
Πένθος!
Φωνές, κραυγές και ουρλιαχτά!
Ένας μαύρος ουρανός, γεμάτος δηλητήριο, που δεν προμηνύει τίποτα καλό!
Για ακόμη μια φορά, ο Έλληνας καίγεται!
Για ακόμη μια φορά, ο Έλληνας χάνεται!
Κι εγώ, για ακόμη μια φορά, να αναρωτιέμαι:
ΓΙΑΤΙ;

Γνώρισα τη Νούλη Τσαγκαράκη πέρσι, μέσα από το πρώτο της βιβλίο, το "Ένας από εμάς".
Πρόκειται για έναν άνθρωπο που το "σήμερα" την απασχολεί. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που τολμά να σε κοιτά στα μάτια, εγκλωβίζοντας την προσοχή σου μέσα στα δικά της.
Κι εκεί, ξεκινά ένα γαϊτανάκι θλίψης και άδικου, τρόμου και πανικού, αλλά... και ελπίδας που ξεπηδά από κάθε κίνηση των βλεφάρων της.
Τα μάτια της κλαίνε, στάζουν δάκρυα γεμάτα αλήθεια και δύναμη όταν στρέφει το βλέμμα της στον καθάριο ουρανό, προκαλώντας σε να νιώσεις τον πόνο του συνανθρώπου σου και μετά σε οδηγεί με απόλυτο σεβασμό στην αγάπη!
Μέσα από δεκαπέντε διηγήματα επικοινωνεί μαζί σου, ανοίγοντας τα μύχια του μυαλού και της ψυχής σου, έχοντας έναν και μοναδικό στόχο:
Να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο!

Την ακολούθησα, λοιπόν, φορώντας τα παπούτσια του Ανέστη Βαμβακά, ενός ανθρώπου που βίωσε τον πανικό και την απελπισία.
Κουβάλησα στην αγκαλιά μου την κόρη του Σωτήρη, περνώντας μέσα από μια φλεγόμενη γη, παλεύοντας να τη σώσω.
Άνοιξα την πόρτα μου και αντίκρισα τη Σούλα, καθισμένη στο αναπηρικό της αμαξίδιο. Με κοίταξε με τη ματιά της απόγνωσης. Κι όμως, την αγνόησα κι έφυγα.
Θέλησα να σώσω το παιδί του Γιώργου και της Ειρήνης, αλλά οι Αρχές με απώθησαν. Με αποκάλεσαν "εμπόδιο".
Συνέχισα τον δρόμο μου και αντάμωσα τον καπεταν-Θανάση. Με πήρε βοηθό του, γεμίσαμε το καΐκι του με παιδιά που τα διασώσαμε από μια μανιασμένη θάλασσα.
Έφτασα στην ακροθαλασσιά και έκανα παρέα στον Δημήτρη. Περιμέναμε μαζί τον γιο του.
Χτυπησα την καμπάνα μαζί με τον παπα-Ευάγγελο, με πρωτόγνωρο σθένος. Έπρεπε να φωνάξω, να ειδοποιήσω...
Μαζι με τον Αποστόλη και τη γυναίκα του, κρύφτηκα στο υπόγειο του σπιτιού τους. Ελπίζω, να υπάρχουν πολλοί Νικηφόροι εκεί έξω που θα σπείρουν την ελπίδα.
Φεύγοντας από 'κει, η οικογένεια Ελευθεριάδη, και συγκεκριμένα ο παππούς Ελευθεριάδης, με τράβηξε μέσα στην ταβέρνα τους για να με σώσει. Ένιωθα πολύ κοντά μου την πύρινη φλόγα! Τον είδα, σας λέω! Ήμουν εκεί. Μου έδωσε ένα βρεγμένο μαντίλι...
Ο έρωτας της Αντέλ και του Μπρους από τον Καναδά, με ξεσήκωσε. Τελικά, το όνειρό τους έγινε πραγματικότητα. Έμειναν για πάντα στην Ελλάδα.
Αξαφνα, έπεσα πάνω σε έναν εποχικό πυροσβέστη. Άφησε την Αγγέλα και τον μπέμπη τους ασφαλείς, στο σπίτι τους. Ένα άλλο μωρό βρέθηκε στον δρόμο του, που χρειαζόταν τη βοήθειά του.
Η ιατροδικαστής, Μαριάννα Ζαΐμη, με σταμάτησε.
"Έλα κι από εδώ", μου ειπε.
Η μελαγχολία αποτυπωμένη στο πρόσωπό της, τα χέρια της κατακόκκινα...
Στο τέλος της διαδρομής μου, ο Πέτρος Αβραμίδης μου έδωσε ραντεβού σε ένα δημοτικό σχολείο.
"Κοίτα", μου είπε, δείχνοντάς μου τη γυναίκα του και το παιδί του.
"Τίποτα δε χάθηκε. Φτάνει που είμαστε ζωντανοί!"

Κυρία Νούλη Τσαγκαράκη, σε όλη αυτή τη διαδρομή, και τα δικά μου δάκρυα κατρακυλούσαν αβίαστα στο μονοπάτι του προσώπου μου. Νοερά κάηκα και χτυπήθηκα κι εγώ από την ίδια τη φύση. Η καρδιά μου έγινε αυτόματα μια ολόκληρη πληγή. Βίωσα κι εγώ την απώλεια. Έχασα κι εγώ τους συνανθρώπους μας, 102 στον αριθμό.
Θυμήθηκα, πως το παρόν σε αυτή τη ζωή, δεν είναι αυτονόητο.
Σ ευχαριστώ πολύ, λοιπόν, που μου ξαναγέννησες την ελπίδα. Κάπου την είχα χάσει...
Με σαφή τρόπο, μου έδειξες το "ΕΜΕΙΣ".
Μου φώναξες καθαρά και ξάστερα ότι "ΜΕ ΑΦΟΡΑ".
Συγχαρητήρια!

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.